Ashtu si hekuri në zjarr që merr cilësinë e nxehtësisë Një zemër që gjithnjë lutet, bëhet Pasqyrë e Gjithësisë Në zemrën e dashuruar nuk gjen vend për t’u grindur Asaj s’i duhen mendimet për ndjenjat...
Çdo mendim është farë që në Kopshtin e Zemrës mugullon Sapo mendon për diçka, gjithçka tjetër harron Kujtimet të vrasin e shpresat kohën ta humbasin Të gjallë janë veç ata që kohën me zemër e masin...

DY

Kur të dy grinden, asnjëri s’binden Kur njëri qetësohet, tjetri dorëzohet Kur të dy zemërohen, të dy lëndohen Kur njëri fal, të dy shërohen Kur mund të jesh shërues dhe i shëruar A duhet të jesh...

Hello world!

Welcome to WordPress. This is your first post. Edit or delete it, then start writing!